فتواى فقهاء به استحباب اين دو امر است . مناقشه در كلام مرحوم آقاى خويى « رحمه الله » و بيان مفاد صحيحهء حسين بن ابى العلاء اولًا : اينكه اختلاف تعبير ( تحويل و اداره ) در باب غسل و وضوء شاهد قرار داده شده كه به عنوان مقدمهء ايصال الماء نيست ، مبتنى بر اين است كه « حوّله و تديره » در يك روايت بيان شده باشد و ما بعيد نمىدانيم كه دو روايت باشد كه يك جا نقل شده است و شاهدش ، عوض شدن لحن روايت است و اگر در دو روايت ذكر شده باشد ظاهرش اين است كه حوّله و تديره به عنوان مثال وسيلهء وصول آب ذكر شده است . توضيح آن كه : همانطورى كه از روايت على بن جعفر « 1 » و همچنين مناسبت حكم و موضوع و ظهور عرفى چنين سؤال و جوابى استفاده مىشود ، تحويل و اداره مقدمهء ايصال ماء است ، وقتى كسى از شما مىپرسد كه انگشترى در دست دارم و مىخواهم وضوء بگيرم يا غسل كنم ، معلوم است كه نگران اين است كه با اين انگشتر مىتوانم وضو بگيرم يا خير ؟ و چگونه وضو بگيرم و آب را برسانم ؟ در اينجا اگر جواب بدهيد « جابجا كن » يا « بچرخان » يعنى با جابجا كردن يا چرخاندن آب را برسان و اينها دو راه براى وصول آب خواهند بود . يعنى براى وضو يا غسل لازم نيست حتماً انگشتر را بيرون بياورى ، در همان حال هم مىتوانى وضوء بگيرى يا غسل كنى . ثانياً : روايت مىفرمايد : « فان نسيت حتى تقدم فى الصلاة فلا آمرك ان تعيد الصلاة » مفهوم اين عبارت اين است كه اگر قبل از نماز متوجه شدى ، نمىتوانى به آن وضو اكتفا كنى و اگر نماز بخوانى « انّى آمرك ان تعيد الصلاة » از اينجا معلوم مىگردد ، نسيان تحويل و اداره سبب شده كه يكى از مقدمات غسل يا وضوء ترك شود يا مشكوك بماند و آن وصول ماء است و همين امر شاهد آن است كه تحويل و اداره به عنوان

--> ( 1 ) « تحرّكه حتى يدخل الماء تحته او تنزعه »